3DOG camping – Fabrikant van tenttrailers en daktenten in outdoor en offroad kwaliteit. ✔ 10 jaar Garantie bij ► 3DOG camping.

3DOG camping on facebook


Door IJsland
met de OffRoader vouwwagen

In juli 2008 testte Julian Nocke, de oprichter van de firma 3DOG camping, het eerste OffRoader prototype in IJsland. Het hoofddoel van deze reis was de pas ontwikkelde vouwwagen te testen tijdens de meest extreme terreintochten, datgene waarvoor hij ontwikkeld was.

In een reisverslag schrijft Julia over zijn indrukken en ervaringen op het fantastische ruige eiland in de Atlantische Oceaan. Veel leesplezier!


Met de OffRoader onderweg door mystieke landschappen; weg van het asfalt

Warme bronnen, zwavelvelden, trollen en elfen,
vulkaanlandschappen en kokende aarde. Dat was wat ik van Ijsland had gehoord. Het klonk onwezenlijk, alsof het over een andere wereld ging. Verslagen over dit Noordelijk gelegen Europese eiland hebben mij altijd al aangesproken en het was duidelijk dat ik het wonder van dit authentieke landschap op een dag zou verkennen.

Goðafoss

In 2008 kreeg ik eindelijk de kans, toen wij op zoek waren naar een mogelijkheid om onze nieuwe OffRoader tot op het bot te testen.

Südostküste Lónsvík – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Op 18 juni komen we op IJsland aan.
Wij, zijn vier vrienden, een Landrover met autodaktent en een OffRoader-vouwwagen van 3DOG camping. Veerboot toeristen ontschepen niet in de hoofdstad Reykjavik in het Westen van IJsland, maar op de dunbewoonde oostkust in de havenstad Seyðisfjörður. Het tijdstip van onze reis is ideaal gekozen, aan het einde van de lente, als de sneeuw wegsmelt, precies voor de langste dag.

Aangezien het ook ’s nachts licht is, hebben we de hele reis tot ver in de nacht de tijd om een plek te vinden om ons kamp op te slaan. De zon verdwijnt slechts één tot twee uur achter de horizon. Tijdsdruk kennen wij hier helemaal niet.

3DOG camping Autodach-Zelt und OffRoad Zelt-Anhänger auf der 939 – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

De temperaturen schommelen in juni gewoonlijk tussen tien en twintig graden had men ons verteld. In werkelijkheid is dat wel anders en het voelt ook anders aan. Als wij na het verlaten van de veerboot via haarspeldbochten de bovenkant van de pas van Seyðisfjörður naar Egilsstaðir nemen, geloven wij onze ogen niet. Wij verslikken ons in de sneeuw en twijfelen of we wel echt op zomervakantie zijn.

Dit was zo niet gepland!

Het plan? Eerst langs de ringweg 1 naar het Noorden rijden, om vervolgens de oostelijke weg door het Hoogland te verkennen, die dwars door het binnenland naar de Westkust loopt. Van daaruit dan weer omhoog, richting de Westfjorden, en door het westelijke Hoogland naar de Zuidkust, om langs de Vatnajökull terug naar de veerboot af te zakken. Vanaf het begin werd dit plan helemaal overhoop gegooid. Heel bewust hebben we geen reisroute opgesteld, want we laten ons leiden door heke weg door het Hoogland te verkennen, die dwars door het binnenland naar de Westkust loopt. Van daaruit dan weer omhoog, richting de Westfjorden, en door het westelijke Hoogland naar de Zuidkust, om langs de Vatnajökull terug naar de veerboot af te zakken.
Vanaf het begin werd dit plan helemaal overhoop gegooid. Wij moeten flexibel zijn, hier laten wij ons leiden door de wijdse IJslandse natuur.

Lónsöræfi Nature Reserve
1 Uhr, Mittsommernacht in Höfn – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

De zware sneeuwstormen en de algemeen slechte – of IJslandse – weersomstandigheden waarmee wij op het eiland worden verwelkomd, doet ons besluiten eerst naar Mývatn te rijden. Het grootste gedeelte van de rit door het binnenland is onmogelijk, en voor het Noorden is zwaar onweer voorspeld, verteld men ons bij de toeristische dienst van Egilsstaðir. Onder veel van de pas aangekomen toeristen in het Land van de Trollen heerst collectieve onzekerheid, en daarom draaien wij ten slotte de ringweg op om naar het Zuiden te rijden. Tijdens de rit langs de kust worden wij voor onze spontaniteit beloond met adembenemende vergezichten.

De bergen lichten op in vele kleuren, veroorzaakt door de geologische structuren, korstmossen en varens. En achter elke bocht en top die we passeren wacht alweer een nieuw prachtig uitzicht. Wij nemen de tijd en rijden per dag niet te ver, maar gunnen ons kleine omwegen als een zijweg of onverharde weg in een klein dal onze nieuwsgierigheid wekt. Vaak laten we de Land Rover en 3DOG camping OffRoader staan om de omgeving te voet te verkennen.

Gletschersee Jökulsárlón – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Europa’s grootste gletsjer smelt

De reis voert ons via het Zuiden langs de Vatnajökull, de qua oppervlakte – na de Austfonna in Spitzbergen – tweede gletsjer van Europa. Met 8.456 vierkante kilometer meet hij meer dan het dubbele van alle Alpen-gletsjers bij elkaar. Al van ver glinstert de gigantische ijskap in de zon. Zijn ijslaag is tot één kilometer dik, waardoor hij qua volume ook tot de top van de Europese gletsjers behoort. Helaas laat ook de klimaatverandering zich hier zien. Tijdens de laatste 100 jaar is een tiende van het totale volume verdwenen.

„Eisvögel“ – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Tijdens de lente ontstaan er uit smeltwater kolkende stromen en over de wegen stromen plotseling forse rivieren. Zelfs grote delen van de ringweg zijn tijdens dit seizoen onbereikbaar, of zelfs volledig vernietigd. IJslanders zijn gewend dat ze hun wegen ieder jaar opnieuw moeten opbouwen.

In juni is de ring weer toegankelijk en we informeren iedere dag naar de constant veranderende toestand van de route door het binnenland. Daar wordt door de jaarlijkse dooi altijd behoorlijk wat schade aangericht en moeten de off-road routes vaak bewerkt worden om ze toegankelijk te maken. Via de website van de overheid kunnen we steeds een actuele beschrijving van alle wegen opvragen.

Gletscherzunge des Vatnajökull – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

We maken een omweg om een bijna volledig droge gletsjerbedding te bezoeken. Na een urenlange rit over verharde steenslagvelden stoppen we even aan het eind van een dal, bij de smeltzee van een gigantische gletsjer. We zetten koffie en genieten van het uitzicht over het ijslandschap dat in de zon glinstert. In de verte horen wij zware ijsblokken afbreken en omlaag donderen.

Grote ijsbrokken drijven in het water, dat troebel bruin is door fijnstof uit de morenen. Wij besluiten om het gebied te voet te verkennen en de gletsjer ook van bovenaf te benaderen. Het weidse verlaten terrein heeft een heel bijzondere aantrekkingskracht, en het uitzicht op het geweldige ijspakket dat ons na elke buiging en bergtop wacht, is overweldigend. Deze eerste kleine wandeling heeft onze interesse voor de uitgestrektheid van het binnenland gewekt.

Lónsöræfi Nature Reserve
von Skaftafell in die Weite – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Naar de warmwaterbronnen,
de mensen uit het land

We zijn blij als wij in het Zuiden van IJsland eindelijk de ring verlaten om naar het eerste grote doel in het binnenland te rijden. Via deze ’oost-route’ willen we naar Landmannalaugar, een van de meest indrukwekkende landschappen in het natuurreservaat Fjallabak Nature Reserve. De weg er heen is een indrukwekkende belevenis. De route is officieel nog steeds niet vrijgegeven, maar wij hebben van IJslanders vernomen dat deze, mits je in bent voor een beetje avontuur, wel berijdbaar moet zijn. De route wordt echter door maar weinig mensen genomen, aangezien hij extreme eisen stelt aan het voertuig, en bovendien de zenuwen van de passagiers op de proeft stelt. Toch verhindert dat ons niet om onze OffRoader tenttrailer te testen. We controleren alles nog een keer, vullen de reserves aan, en beginnen aan het avontuur.

zum Ófærufoss – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

De onverharde route is veel ruwer dan verwacht. De IJslander die ons zo optimistisch op pad stuurde is blijkbaar nog extremer omstandigheden gewend als hij vindt dat dit slechte karrenspoor goed berijdbaar is. Tijdens de rit wordt dan ook niemand gespaard. We passeren de ene doorwading na de andere, en moeten veel doorgangen te voet verkennen, omdat de grond geen rijsporen vertoont van voorgaande voertuigen.

eine von vielen Furten – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Als voor de eerste keer tot boven de motorkap onder water gaan, ben ik blij dat het op het allerlaatste moment toevoegen van een snorkel aan onze Landy toch nuttig blijkt. Wij laten onze combinatie kilometers lang over de grove weggetjes vol stenen klauteren, tot we helemaal door elkaar geschud zijn. Zowel onze Land Rover, als de OffRoad-vouwwagen, doorstaan alles zonder problemen en de afgematte medereizigers worden beloond met ongelooflijke vergezichten over adembenemende landschappen.

Maar hoe hoger wij het gebergte in rijden, hoe slechter het weer. Plotseling belanden wij in een wilde sneeuwstorm en kunnen we het spoor nog nauwelijks zien. We stoppen om te beraadslagen of het nog zin heeft om onder zulke omstandigheden verder het binnenland in te trekken.

We zijn moe van de rit en besluiten om nog een half uurtje verder te rijden voor we omkeren en een overnachtingsplaats zoeken. Dan hebben wij blijkbaar toch de top van de pas bereikt en klaart de nevel op. We worden verwend met een adembenemend uitzicht over de bizarre bergtoppen van een vulkaanlandschap. Vol bewondering kijken wij nu weer uit naar de verrassingen die ons achter elke bocht wachten, zetten onze weg voort en bereiken ten slotte Landmannalaugar.

auf dem Weg nach Landmannalaugar
bunte Berge in Landmannalaugar – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Wandeling op de Drakenrug

Markant en uiterst fotogeniek, dat zijn de kenmerk van dit landschap. Het kleurrijke gebergte dankt zijn pracht niet aan plantengroei, maar aan de verschillende geologische omstandigheden, lavastromen en mossen. Hier blijven we een paar dagen en laten ons niet afschrikken door de nachtelijke temperaturen, die maar net boven het vriespunt liggen.

schlafende Drachen? – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

We installeren ons comfortabel in onze tenten en ondernemen van hieruit wandelingen en dagtripjes. De adembenemende, oergesteentes van de vulkaan van Torfajökull doen denken aan de rug van een reusachtige draak. Het lijkt alsof Moeder Aarde precies op deze plaats ontstaan is. Het spectrum van grondkleuren gaat van zwart en vele tinten oker, tot een haast onwerkelijk groen en blauw, en natuurlijk wit op de nog met sneeuw bedekte toppen. In het nog steeds actieve vulkaangebied zwavelhoudende damp op en op sommige plaatsen voelt de bodem warm aan.

Bier hoch halten, sonst wird’s warm! – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Zoals op vele plaatsen in IJsland zijn er in de buurt van het kampeerterrein warmwaterbronnen die bij deze ijskoude buitentemperaturen heerlijk zijn om te baden.

Geselligkeit in heißen Quellen – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

De watertemperaturen verschillen echter nogal. Het water is slechts een paar graden waar wij instappen, dus begeven wij ons snel dichter naar het begin van de bronnen. Te dichtbij mag je niet komen, anders verbrandt je je. Dus verzamelen alle genieters zich uiteindelijk op enkele vierkante meters met een aangename gemiddelde temperatuur. Een ongewone maar toffe manier om wildvreemde mensen te leren kennen.

Met pijn in het hart nemen wij na een paar dagen afscheid van dit prachtige kleurenlandschap, maar er is nog zoveel meer te zien...

Wanderung in Landmannalaugar
Benefiz-Konzert – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Reykjavik,
kleine hoofdstad, groot concert

Verder gaat het, richting hoofdstad. Wij hebben tijdens een nachtelijk bad in de warmwaterbron van een IJslandse vernomen dat Björk en Sigur Ros een gratis concert geven om aandacht te schenken aan de commerciële uitbuiting van hun thuisland. De Ijslanders maken allang gebruik van de energiebronnen van hun land, Reykjavik wordt al sinds de jaren 40 voorzien van geothermale energie, zelfs trottoirs en straten worden met heet water verwarmd.

Konzertbesucher – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

De voordelige energie heeft er toe geleid dat machtige industrieën haast elke landstrook willen bezetten. Veel Ijslanders, zoals muzikanten, zetten zich daarom in voor de unieke natuur. Enkele van de tegenwoordig zo bekende bezienswaardigheden, zoals de Gulfoss, zijn daardoor bewaard gebleven.

einer der weniger beachteten Wasserfälle – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Een gratis concert van bekende IJslandse artiesten zou bij ons chaotische toestanden veroorzaken. Hier in Ijsland gebeurt alles met een bepaalde gelatenheid. Er worden geen grote veiligheidsmaatregelen getroffen. Het concert vindt gewoon plaats op een grote weide in de botanische tuin en er heerst een heel aangename en ontspannen sfeer.

Het is interessant om een paar dagen in de voor Europese normen rustige hoofdstad van dit zo wilde eiland door te brengen. Het eiland ligt er uitgestorven bij – met drie inwoners per vierkante kilometer komt men in het binnenland bijna geen landgenoten tegen. Hier in het Zuidwesten, in de metropool Reykjavik woont tweederde van de ca. 320.000 Ijslanders.

Dat is voor ons een duidelijk contrast, na de dagen in het uitgestrekte binnenland. Eerst wilden we ons ver houden van de commerciële toeristische trekpleisters, maar een bezoek aan de beroemde Blue Lagoon konden ook wij niet weerstaan. Na de vele hobbelige offroad ritten, en de tijd in het eigenzinnige weer, gunnen wij ons ook een dag ontspanning en genieten van de weldadige warmte van het door kiezelzuren blauw gekleurde water.

Blaue Lagune

Vertrek naar het middelpunt van de aarde:
Snæfellsjökull

Wat zijn we blij als we weer onderweg zijn, als we nauwelijks nog auto’s tegenkomen, en de straten weer slechter worden. Wij slaan af richting noorden, naar het schiereiland Snæfellsnes en alweer plakt onze neus tegen het raam. We krijgen niet genoeg van deze indrukwekkende kusten, de steile bergen en de zeldzame vegetatie.

Arnarstapi, Snæfellsnes – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Nabij Snæfellsjökull, vlak voor Ólafsvík, is de hele flank van de tafelvulkaan, onder de gletsjer, blauw gekleurd. Een uitgestrekte vlakte van manshoge, bloeiende lupines wekt de indruk dat de gletsjer zich toch nog verder in het dal beweegt.

Gullfoss – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Helaas is het weer opnieuw spelbreker. Voor het noordwesten worden hevige stormen voorspeld. We besluiten om niet verder te rijden naar de Westfjorden zoals gepland. In plaats daarvan kiezen we een traject zonder wegen, dwars door het binnenland naar de bekende bezienswaardigheden van het land; de twee grootste geisers Stóri Geysir en Strokkur, en de bekende waterval Gullfoss.

Frühstück vorm TrailDog – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Ook hier houdt het weer ons echter op en bij de volgende overnachting wordt ons kamp getroffen door zware stormen. We vrezen voor onze uitrusting. Maar de tenten trotseren alle aanvallen van de natuur. Als we de volgende ochtend ontwaken, kunnen we alweer in een heerlijk zonnetje ontbijten. Het zijn die contrasten die dit eiland zo overweldigend maken.

Empfang in Mývatn – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Wij zijn nu weer op weg naar het Noorden. Vanuit Gullfoss hebben wij de westelijke route door het Hoogland genomen en nu rijden wij door de eindeloze steenvelden van een maanlandschap tot wij in de groene dalen van de Noordkust aankomen. Na een korte tussenstop in de havenstad Akureyri gaan wij op weg naar Mývatn. Van het landschap rond dit meer zegt men dat het een beknopte versie is van alles wat het eiland zo bijzonder maakt. Zover zou ik niet gaan, maar het is inderdaad een heel prachtige, uiterst interessante omgeving. Hier brengen wij de laatste dagen van onze werkvakantie door en ondertussen ontstaat er een lichte afscheids-blues.

Jökulsá á Fjöllum und Hafragilsfoss – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Maar we zijn nog niet weg en enkele dagtrips in de omgeving van Mývatn zitten er nog wel in. Na een paar weken op het eiland hebben we zoveel watervallen gezien dat de aanvankelijk euforie een beetje minder geworden is. Maar als wij de Jökulsá á Fjöllum bereiken, staan wij weer eens versteld. Alleen al het uitzicht op de kloof en op de Hafragilsfoss is adembenemend en tijdens de wandeling naar Dettifoss en verder naar Selfoss voelen wij de kracht van de losgebroken watermassa door het graniet onder onze voeten.

De dag is grijs en regenachtig begonnen, zodat we geen lust hadden om de tenten te verlaten. Uiteindelijk weten we gedeprimeerd in de auto te stapten – gedreven door de wetenschap dat deze wereld met zijn oerkrachten binnen twee dagen voor ons wordt verlaten. Dat juist nu de hemel weer openbreekt en het prachtige landschap in kristalhelder licht onthult, maakt de belevenis des te indrukwekkender.

Dettifoss, energiereichster Wasserfall Europas

Het boeiende aan het eiland zijn met name ook de grote contrasten, de snelle verandering van het landschap, het licht en het weer. Nog maar pas door de antracietkleurige structuur uit vulkaangesteente gereden, waarvan de steile flanken gehuld zijn in een deken van lichtgroen mos, dan staat na een volgende bocht alweer de in de zon glinsterende spiegel van een gletsjermeer. Vaak genoeg is een 360 graden rondje kijken nodig om de hele breedte van de meteorologische veelvuldigheid te beleven. Ten slotte waren het de losgebroken natuurkrachten die indruk op ons gemaakt hebben. Men voelt gewoon hoe jong en losbandig de wereld hier op dit Noordelijke eiland nog is.

Warten auf die Fähre – Voor vergroten van het beeld klikt u op de foto.

Het is raar om,

tijdens het wachten op de veerboot al die stoere voertuigen van het schip te zien rijden. Wij weten inmiddels wat een geweldige tijd zij tijdens hun reis zullen beleven en welke diepgaande indrukken hen staan te wachten. Maar alles wat wij hebben beleefd, de beelden nog vers in ons geheugen, zullen ons nog lang bijblijven. Wij zijn het erover eens dat dit niet de laatste keer is dat wij in IJsland zijn.

Veel plezier in IJsland,
Julian...


Tekst: Julian Nocke
Foto’s: Meikel Steiding, Julian Nocke


Allradler 4/09
Allradler 4/09 – mit Reisebericht von Julian Nocke

Dit reisverslag is verschenen in Allradler 4/09. U kunt de uitgave bestellen via www.allradler.com

 

Eis im Gletschersee Jökulsárlón
Om het beeld te sluiten klikt u hier op de foto.
close image
Om het beeld te sluiten klikt u hier op de foto.
close image